Öneri Formu
Hadis Id, No:
20394, T003439
Hadis:
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّىُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَ كَانَ النَّبِىُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ يَقُولُ :« اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِى السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِى الأَهْلِ اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا فِى سَفَرِنَا وَاخْلُفْنَا فِى الأهل اللَّهُمَّ إِنِّى أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَب اللّهم في سفرنا واخلفنا في أهلنا وَمِنَ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْنِ وَمِنْ دَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَمِنْ سُوءِ الْمَنْظَرِ فِى الأَهْلِ وَالْمَالِ » . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ : وَيُرْوَى الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ أَيْضًا قَالَ : وَمَعْنَى قَوْلِهِ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْنِ أَوِ الْكَوْرِ وَكِلاَهُمَا لَهُ وَجْهٌ يُقَالُ إِنَّمَا هُوَ الرُّجُوعُ مِنَ الإِيمَانِ إِلَى الْكُفْرِ أَوْ مِنَ الطَّاعَةِ إِلَى الْمَعْصِيَةِ إِنَّمَا يَعْنِى الرُّجُوعَ مِنْ شَىْءٍ إِلَى شَىْءٍ مِنَ الشَّرِّ .
Tercemesi:
Bize Ahmed b. Abde ed-Dabbî, ona Hammâd b. Zeyd, ona Âsım el-Ahvel, ona Abdullah b. Sercis’in şöyle dediğini rivayet etti: Nebi (sav) yolculuğa çıktığı vakit şöyle derdi: “Allahumme ente’s-sâhibu fi’s-sefer, ve’l-halifetu fi’l-ehl. Allahumme’shabnâ fi seferinâ ve’hlufnâ fi’l-ehl. Allahumme innî eûzû bike min va’sâi’s-sefer ve keâbeti’l-munkaleb ve mine’l-havri ba’de’l-kevn ve min da’veti’l-mazlâmi ve min sûi’l-manzari fi’l-ehli ve’l-mal: Allah’ım, bu yolculuğumuzda sahibimiz, geride bıraktığımız aile halkımız hakkında bizim vekilimiz sensin. Allah’ım, bu yolculukta sahibimiz sen ol, ailemiz hususunda da bize vekil ol. Allah’ım, yolculuğun meşakkatinden, dönüşümüzün ıstıraplı oluşundan, varlıktan sonra yokluktan, mazlumun bedduasından, ailemiz ve malımızda kötü durumlar görmekten sana sığınırım.”
(Tirmizi) dedi ki: Bu, hasen sahih bir hadistir. Ayrıca bu hadiste (el havri ba’de’l-kevn yerine) “el havri bade’l-kevr: Varlıktan sonra yokluktan” diye rivayet edilmiştir. “El havri bade’l-kevn: Varlıktan sonra yokluk” ya da el kevr’in manasına gelince, her ikisinin bir açıklaması vardır. Denildiğine göre bu, imandan sonra küfre, itaatten sonra mâsiyete dönüş demektir yani bir şeyden sonra daha kötü bir şeye dönmek(den Allah’a sığınmak demektir).
Açıklama:
Yazar, Kitap, Bölüm:
Tirmizî, Sünen-i Tirmizî, Da'vât 41, 5/497
Senetler:
1. Abdullah b. Sercis el-Müzenî (Abdullah b. Sercis)
2. Ebu Abdurrahman Asım el-Ahvel (Asım b. Süleyman)
3. Ebu İsmail Hammad b. Zeyd el-Ezdî (Hammad b. Zeyd b. Dirhem)
4. Ahmed b. Abde ed-Dabbî (Ahmed b. Abde b. Musa)
Konular:
Allah İnancı, kullarının vekilidir
Dua, sefere çıkarken, dönerken, konaklama yerinde
Hz. Peygamber, duaları
KTB, DUA
VEKALET