Giriş


Açıklama: Şeyhayn'ın şartlarına göre sahihtir.

    Öneri Formu
76785 HM027846 İbn Hanbel, VI, 408


    Öneri Formu
9637 B001278 Buhari, Cenaiz, 29


    Öneri Formu
80490 MA009675 Musannef-i Abdurrezzak, V, 298


    Öneri Formu
87715 MA006046 Musannef- i Abdurrezzak, III, 387

Bize Ebû Saîd, ona İshâk b. Osmân el-Kilâbî Ebû Ya‘kub, ona İsmâil b. Abdurrahmân b. Atıyye e-Ensârî, ona da ninesi Ümmü Atıyye anlattı: Allah Rasûlu (s.a.v.) Medine’ye geldiklerinde ensar kadınlarını bir evde topladıktan sonra Ömer b. el-Hattâb’ı (r.a.) onlara gönderdi. Ömer evin kapısına geldiğinde selam verdi, onlar da selamını aldılar. O: – Ben Allah Rasûlu’nun (s.a.v.) size gönderdiği elçiyim, deyince biz: – Rasûlullah’a da, onun elçisine de merhaba, diye karşılık verdik. O: – Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmamak, zina etmemek, çocuklarınızı öldürmemek, el ve ayakları arasında (babasız bir çocuk) peyda edip dünyaya getirmemek, âdâbda ona karşı gelmemek hususunda biat eder misiniz? dedi. Bizler: – Evet, dedik ve ellerimizi evin içinden uzattık. O da evin dışından elini uzattı. Sonra da: – Allah’ım! şahid ol, dedi. Ayrıca bize genç kızlarla hayızlı kadınları bayramlarda (bayram yerlerine) çıkarmamızı emredip, cenazenin arkasından yürümemizi yasakladı. Ayrıca Cuma namazının bize farz olmadığını da sözlerine ekledi. Ben (İsmâil) ona (Ümmü Atıyye) “Âdabda sana (Peygamber'e) karşı gelmeyecekler” (Mümtehine,60, 12) ayetini sordum, o da "Feryâd u figân ederek ölüye ağlamaktan menedildik", diye cevap verdi.


Açıklama: isnadında ömer lafzının zikredilmesi hariç, hadis sahihtir.

    Öneri Formu
68478 HM021078 İbn Hanbel, V, 84


Açıklama: Sahih hadistir. Ancak Umer'in kıssası bunun haricindedir.

    Öneri Formu
76803 HM027852 İbn Hanbel, VI, 408


    Öneri Formu
282831 M002167-2 Müslim, Cenaiz, 35


    Öneri Formu
282859 M002165-3 Müslim, Cenaiz, 33


    Öneri Formu
74656 HM025728 İbn Hanbel, VI, 155


    Öneri Formu
142465 BS005703 Beyhaki, Sünenü'l Kübra, III, 267