20 Kayıt Bulundu.
Bize Muhammed b. Mansur et-Tûsî, ona Yakub, ona babası (İbrahim b. Sa'd), ona İbn İshak, ona Süleyman el-A'meş, ona Ebu Vâil Şakîk b. Seleme, ona da Muaz b. Cebel (ra) şöyle rivayet etmiştir: "Rasulullah (sav) beni Yemen'e gönderdiği zaman bana, sayısı otuza ulaşmadıkça sığırlardan zekat olarak herhangi bir şey almamamı emretti. Otuza ulaşınca kırka kadar, bir yaşını bitirip iki yaşına basmış bir erkek veya dişi dana, sayısı kırka ulaşınca da iki yaşını bitirip üç yaşına basmış bir dişi dana gerekir."
Bize Muhammed b. Mansur, ona Yakub, ona babası, ona İbn İshak, ona Eban –yani İbn Salih, ona el-Hakem b. Uteybe, ona Abdurrahman b. Ebu Leyla, ona da Ka'b b. Ucre'nin şöyle dediğini rivayet etti: "Ben Hudeybiye seferi senesinde Rasulullah (sav) ile iken başımda haşereler oldu (bitlendim), hatta gözlerime zarar geleceğinden korktum. Bunun üzerine şanı yüce Allah “Artık içinizden her kim hasta olur yahut başında bir eziyet bulunursa…” (Bakara, 2/196) ayetini indirdi. Rasulullah da (sav) beni çağırarak “başını tıraş et ve üç gün oruç tut yahut bir ferak kuru üzümü altı yoksula yedir ya da bir koyun kurban kes” buyurdu. Ben de başımı tıraş ettim, sonra da bir koyun kurban ettim."