Meşhur ismi
Adı
Derecesi
Güvenirliliği
Doğum Yılı
Vefat Yılı
Yaşadığı
Yerler
Rivayetleri
Tabiîn
0 - 93
Medine
1. Sıra (5)
2. Sıra (13)
Sahabî
0 - 0
Mekke, Kufe
1. Sıra (3)
Sahabî
- 13
Mekke, Suriye, Tebâle
1. Sıra (2)
Ebû Osmân İkrime b. Ebî Cehl Amr b. Hişâm el-Mahzûmî el-Kureşî, İslâm’ın en azılı düşmanlarından Ebû Cehil’in oğlu olup hayatının ilk döneminde babası gibi Müslümanlığın en katı muhalifleri arasında yer almış ve İslâm karşıtı hemen her faaliyette rol oynamıştır. Hicretin birinci yılında Kureyşlilerin başında Müslümanlara karşı harekete geçmiş, Bedir Gazvesi’nde ise babasını öldürenlerden Muâz b. Amr’ın elini bir kılıç darbesiyle koparmıştır (Vâkıdî, el-Megâzî, I, 87). Babasının ölümünden sonra Mahzûmoğulları’nın reisliğini üstlenen İkrime, Uhud Gazvesi’nde süvari birliğinin sol kanat kumandanlığını yapmış, Mekke’nin fethi sırasında ise Hâlid b. Velîd kumandasındaki İslâm ordusuna karşı silahlı mukavemet göstererek kan dökülmesine sebebiyet vermiştir (İbn Sa'd, et-Tabakât, V, 404-405). Fethin ardından hakkında ölüm fermanı çıkarılınca Yemen’e kaçmış, ancak Müslüman olan eşi Ümmü Hakîm’in ricasıyla Hz. Peygamber tarafından bağışlanınca Mekke’ye dönerek İslâm’ı kabul etmiştir. Onun bu gelişine çok sevinen Resûl-i Ekrem kendisini “Süvari muhacir, hoş geldin!” diyerek kucaklamıştır (Tirmizî, İsti'zân, 34). Müslüman olduktan sonra İslâmî faaliyetlere hızla katılan İkrime, 11 (632) yılında Benî Hevâzin’in zekâtını toplamakla görevlendirilmiştir. Hz. Ebû Bekir döneminde ise irtidad olaylarına karşı gönderilen orduların başında Müseylime, Uman, Mehre ve Debâ mürtedlerine karşı üstün başarılar göstermiştir (Taberî, Târih, III, 314-317). Daha sonra fetih hareketlerine Suriye bölgesinde devam etmiş ve Bizanslılara karşı yapılan Ecnâdeyn Savaşı’nda (13/634) veya Mercüssuffer Muharebesi’nde vücudunda yetmişten fazla ok ve kılıç yarası ile şehid düşmüştür (İbn Sa'd, et-Tabakât, V, 404-405).