Hadis Veritabanı


13808 kayıt bulundu

50
20
10
Meşhur ismi Adı
Derecesi Güvenirliliği
Doğum Yılı Vefat Yılı
Yaşadığı Yerler
Rivayetleri
Tabiîn
0 - 139
Kufe, Basra, Sûs
1. Sıra (7) 2. Sıra (46) 3. Sıra (138) 4. Sıra (77) 5. Sıra (8)

Tabiîn
0 - 67
Kufe, Basra
1. Sıra (14) 2. Sıra (67)

Sahabî
- 51
Basra, Bahreyn
1. Sıra (420) 2. Sıra (2)
Asıl adı Nüfey b. Mesrûh es-Sekafî olan Ebû Bekre, Hâris b. Kelede'nin kölesi Mesrûh ile İran menşeili Sümeyye'nin evliliğinden dünyaya gelmiştir. Annesi Sümeyye'nin Tâif'te Hâris b. Kelede’ye hediye edilmiş bir cariye olması sebebiyle kaynaklarda zaman zaman Hâris b. Kelede’ye nisbet edilmişse de Ebû Bekre Müslüman olduktan sonra bu nisbeti reddetmiştir. Ziyâd b. Ebîh, anne bir kardeşidir. Tâif Muhasarası (8/630) sırasında Hz. Peygamber’in kaleden kaçıp teslim olacak kölelerin hürriyetlerine kavuşacağını ilan etmesi üzerine Tâif Kalesi’nden bir kuyu makarası (bekre) vasıtasıyla inip Müslümanlara katılmıştır. Resûl-i Ekrem kendisine "Ebû Bekre" (makara sahibi) künyesini vermiş, eski sahiplerinin geri istemesine karşı da "O Allah'ın ve Resulünün azatlısıdır" diyerek hürriyetini ilan etmiştir (Zehebî, A'lâmün-Nübelâ, III, 5-10). Müslüman olduktan sonra İslâm dinini Amr b. Saîd b. Âs’tan öğrenmiştir. Enişteleri Utbe b. Gazvân’ın Hz. Ömer döneminde Basra valiliğine tayin edilmesi üzerine Bahreyn’den Basra’ya geçmiş ve uzun yıllar burada yaşadığı için Basrî nisbesiyle tanınmıştır. Ebû Bekre, Mugîre b. Şu‘be hakkındaki zina iddiasında şahitlik yapmış; ancak dördüncü şahit olan kardeşi Ziyâd b. Ebîh’in şüpheli ifadeleri sebebiyle Mugîre ceza almaktan kurtulurken, aralarında Ebû Bekre'nin de bulunduğu diğer üç şahit iftira haddine çarptırılmıştır. Şahitliğinin tekrar kabulü için iddialarından tövbe etmesi istendiğinde Ebû Bekre duruşundan taviz vermeyerek tövbe etmeyi reddetmiştir. Kardeşi Ziyâd’ın hem bu olaydaki tutumu hem de Muâviye döneminde Ebû Süfyân’ın oğlu olarak nesebinin tanınmasını kabul etmesi sebebiyle onunla hayatının sonuna kadar konuşmamıştır (İbn Sa'd, et-Tabakât, VII, 15-16; Zehebî, A'lâmün-Nübelâ, III, 5-10). Cemel Vak'ası sırasında Hz. Âişe’nin tarafında yer almayı düşünürken Hz. Peygamber’den duyduğu bir hadisi hatırlayarak geri çekilmiş ve tarafsız kalmayı tercih etmiş, aynı gerekçeyle Sıffîn Savaşı’na da katılmamıştır. Kırk çocuk sahibi olduğu nakledilen Ebû Bekre, Hz. Peygamber’den toplam 130 üzerinde hadis rivayet etmiştir. Bu rivayetlerden sekizi Sahîhayn’da yer almakta, hadisleri Kütüb-i Sitte başta olmak üzere pek çok temel hadis kaynağında bulunmaktadır. Kendisinden oğulları Abdullah, Ubeydullah, Abdurrahman, Abdülazîz, Müslim ve Merrâr ile birlikte Hasan-ı Basrî ve İbn Sîrîn gibi büyük tâbiîn âlimleri rivayette bulunmuştur. Ebû Bekre, 51 (671) veya 52 (672) yılında Basra’da vefat etmiş, cenaze namazını sahâbî Ebû Berze el-Eslemî kıldırmıştır (Zehebî, A'lâmün-Nübelâ, III, 5-10).

-
0 - 253
4. Sıra (2) 5. Sıra (5) 6. Sıra (34) 7. Sıra (25)

Tabiîn
61 - 148
Mekke, Kufe, Vâsıt
1. Sıra (159) 2. Sıra (58) 3. Sıra (1688) 4. Sıra (1784) 5. Sıra (155) 6. Sıra (14)

Tabiîn
0 - 62
Kufe, Merv, Harezm
1. Sıra (65) 2. Sıra (449) 3. Sıra (7) 5. Sıra (1)

Tabiîn
0 - 234
Basra, Bağdat
1. Sıra (2) 4. Sıra (39) 5. Sıra (138) 6. Sıra (63) 7. Sıra (7)

Tabiîn
0 - 141
Medine
2. Sıra (8) 3. Sıra (49)

Etbau'-Tabiîn
0 - 215
3. Sıra (1) 4. Sıra (17) 5. Sıra (96) 6. Sıra (33) 7. Sıra (1) 8. Sıra (1)